جمعه24 آذر 1396                         خانه تماس با ما بایگانی  
 
بازدید: 1453 تن
 

گاوميش­ هاي جنگنده و متحد باشيم يا گراز گيج ؟!


ماهنامه خواندنی – شماره 79 – دی و بهمن ماه 92
م – ح

پس از توافق ژنو براي بسياري از ايرانيان با توجه به آگاهي­ هايي که در اين مورد منتشر مي­شد پرسش­ هايي در مورد پرونده هسته ­اي ، تحريم­ ها و رفتارهاي دولتمردان ما از يک سو ، و بهانه تراشي­ هاي طرف­هاي مقابل از ديگر سو ، پيش آمد . رسانه هاي دولتي ايران ونيز رسانه­ هاي بيگانه با خبرها و تحليل­ هاي نه چندان روشن و واقعي ، باورهاي متفاوتي را بر ذهن گروههاي مختلف نشاندند . گروهي اين توافق را با توجه به اثر تحريم­ها و امکان حمله نظامي به ايران گريز نا پذير مي­دانستند و گروهي ديگر ديدگاه­ هاي ارزشمندي ­که مبتني بر لزوم مقاومت و خودداري از پذيرش چنين شرايطي بود ، ابراز کردند . البته در اين ديدگاه ­ها، نظريات ياس آميزي هم ديده شد که مبتني بر اين اصل بود که بايد کوتاه آمد . گرچه کارشناسان مستقل ، از منظر منافع ملي ( و نه در تاييد سياست­هاي دولت ) براي اين گروه توضيحاتي ارائه کردند ، اما من اجازه مي­خواهم با مرور دو فيلم مستند ، با هم به انديشه ورزي رو آوريم تا دريابيم کدام راه و روش منطقي ­تر است :
در يکي از اين دو فيلم مستند ، گرازي که سرگرم نوشيدن آب از يک برکه بود به محاصره يک گروه از کفتارها در آمد و به ميان آب رفت ( کناره کم ژرفاي برکه) اندکي دورتر شمايل يک کروکوديل از زير آب ديده مي­شد . هم کفتارها متوجه حضور کروکوديل شدند وهم گراز . کفتارها جرات ورود به آب را نداشتند ولذا در بيرون برکه ، و با اميد به آن که گراز از ترس کروکوديل از آب بيرون آيد ، نيم دايرهاي تشکيل دادند . گراز گيج و مستاصل مانده بود : يک طرف گروه گرازها و طرف ديگر کروکوديل ...
گراز بي حرکت و گيج ايستاده بود و همين گيجي و بيعملي ناشي از آن موجب شد کروکوديل بجهد و گراز را در ميان آواره­ ها بگيرد و به زير آب ببرد . در حالي که گراز اگر گيج نبود شانسي براي نجات داشت ، زيرا در آرايش تهاجمي کفتارها يک نقطه باز وجود داشت که اگر گراز ، گيج و بي عمل نمي­ايستاد ، ميتوانست با دو جهش ، و پيش از آن که کفتارها به خود آيند از ميان آن­ها بگذرد و اي بسا که جان به سلامت بدر برد .
درفيلم ديگر که بوسيله يک جهانگرد گرفته شده و امتياز پخش آن را به نشنال جئوگراقيک فروخته است ( و به احتمال بسيار شما هم آن را ديده ­ايد ) يک گله گاوميش آفريقايي ، هنگام گذر از کناره يک رودخانه مورد حمله يک دسته پرشمار از شيرها قرار گرفتند . گاوميشها از روي غريزه برگشتند و پا به فرار گذاشتند ، اما شيرها به عقبه گله رسيدند و يک گاوميش نوجوان را مورد حمله قرار دادند . در کشاکش بين شيرهاي گرسنه و گاوميش نوجوان ، پاي او لغزيد و به درون رودخانه سقوط کرد . شيرها آماده جهيدن به رودخانه بودند که حضور يک کروکوديل مانعشان شد . کروکوديل گاوميش نوجوان را به ميان آرواره ها گرفت ، اما از آن سو دو قلاده از شيرها قسمت بالاي بدن گاوميش نوجوان را به دندان گرفتند
مرگ حيوان اسير بين آرواره هاي دو جنس از درندگان گرسنه حتمي به نظر ميرسيد . اما ناگهان گله گاوميشها از فرار باز ايستاد ، برگشته و دسته جمعي و متحد به شيرها حمله ور شد . شيرها که غافلگير و هراسان شده بودند ، پا به فرار نهادند و از صحنه گريختند . در اين ميان گاوميش نوجوان با يک تقلا خود را از ميان آروارههاي کروکوديل رهانيد و با يک جهش ، به خشکي پريد و سپس همراه گله رهسپار نقطه امني شد .
حال شما بگوييد که ما بايد مانند گراز رفتار کنيم يا همچون گله گاوميش ؟





فرستادن دیدگاه ها
نام ونام خانوادگی:
ایمیل:    
دیدگاه ها:  


 
 
گروهبندی :
 

 
  پربازدیدترین ها:
 
توانمندی زبان فارسی در برابر زبان تازی ( عربی )

بحرين

واژگان فارسي را به‌كار گيريم

در شهر سوخته يافت شد: خط‌كش 5 هزار ساله با دقت نيم ميلي‌متر

شمار فارسي زبانان در سرزمين‌هاي خوارزم و فرارود


 
 
خانه| بایگانی | تماس با ما